Wat doe je als me merkt dat jij als persoon en ondernemer harder groeit dan de meeste mensen om je heen ? Ik koos ervoor om lange tijd mijn voet op de rem te houden, omdat ik gewoon wilde zijn net zoals iedereen. Nu realiseer ik me dat een echte ondernemer helemaal niet is zoals iedereen. Toen ik accepteerde dat ik geen 'grijze muis' was, maar gewoon wie ik wilde zijn en ik daarmee mijn talent omarmde, ontstond er pas ruimte voor een explosieve groei.
More...
Opscheppende moeders op het schoolplein
Ik weet nog zo goed dat de moeders op het schoolplein van mijn kinderen zo aan het opscheppen waren. Hun kind was hoogbegaafd en had een IQ score van meer dan 130. Hoogbegaafd zijn was in hun ogen een trend, iets wat hun kinderen beter maakte dan die van mij. Ik voelde me totaal niet aangesproken hoor, maar toch bizar dat later bleek dat ook mijn beide kinderen hoogbegaafd waren. Alleen wist ik dat het echt niet iets is om over op te scheppen.
"Hoogbegaafdheid wordt pas een talent als je het kunt omarmen. Tot die tijd is het enkel een last."
Talent of last ?
"Hoogbegaafdheid wordt pas een talent als je het kunt omarmen. Tot die tijd is het enkel een last". De begeleider van mijn kinderen confronteerde me laatst met die quote. En dat is ook precies, midden in de roos. Als ik terug kijk, merk ik dat ik veel mensen door de jaren heen heb leren kennen, maar dat er ook veel mensen weer verdwenen zijn. Mensen die hoogbegaafd zijn zouden ook sociaal wat minder zijn. Ik begrijp waarom dat gezegd wordt, maar ik denk dat het ook net even wat anders ligt. Als hoogbegaafd ondernemer merk ik dat ik sneller denk, sneller handel en sneller groei dan de meeste andere ondernemers om me heen. Dit verschil leidt vaak tot spanningen en zorgde er bij mij voor dat ik constant mijn eigen voet op de rem hield.
De leukste baan ooit...?
In loondienst probeerde ik zo enorm mijn best te doen om net zo te zijn als iedereen. Het lukt me alleen niet, omdat ik met mijn persoonlijkheid gewoon niet in een hokje pas. Loondienst staat voor mij gelijk aan vaste functieomschrijvingen. Bij de meeste werkgevers zijn die functieomschrijvingen niet flexibel. Ik pas niet in een hokje en werd dus doodongelukkig om elke dag hetzelfde kunstje te moeten doen. Volgens mijn werkgever was mijn baan een van de leukste banen die er maar te vinden waren, maar toch voelde ik me daar steeds ongelukkiger worden. Totdat ik de knoop door hakte en voor mezelf begon.
"Mijn werkgever vond dat ik de leukste baan ooit had. Maar waarom voelde ik me dan met de dag steeds ongelukkiger worden ?"
Samenwerken of meeliften ?
Toen ik uit loondienst stapte had ik eigenlijk nog steeds het idee dat ik het niet alleen kon. Dus organiseerde ik een festival en werkte ik samen met diverse collega's. Ik was superblij en super enthousiast met mijn nieuwe omgeving, vol met enthousiaste collega's. We stonden met de neus in dezelfde richting en waren bezig met onze passie. Toch ging het fout. Tijdens het organiseren van het festival bruiste het in mijn hoofd van de ideeën. Met de samenwerkingen die ik aanging, zowel met het festival team als met andere ondernemers, ging ik ook harder dan de rest. Ik vond dat niet erg. Ik dacht dat ik misschien wel harder ging, maar dat de mensen om me heen ook graag van me wilden leren. Ik zou ze wel meenemen op sleeptouw. Maar dat werkte niet. Niet iedereen wilde meegenomen worden op sleeptouw. Mensen zijn anders, denken anders. Sommige mensen zeiden zelfs dat ze niet van plan waren om een stap te zetten, maar dat ze er van uitgingen dat ik het zelf wel zou regelen.
persoonlijke groei is als een berg die je beklimt
We gebruiken binnen ons gezin al vaker de metafoor van een berg die je beklimt. Ik heb een doel voor ogen, dingen die ik graag wil bereiken. Het vele bruisen in mijn hoofd helpt me om dat doel te bereiken. Dus pak ik mijn rugzak, gooi hem over mijn schouder en ga ik op weg naar boven. Hoe sneller ik denk, handel en groei, hoe meer meters ik maak op weg naar boven. Maar niet iedereen wil naar boven. Sommige mensen vinden het wel prima om onderaan de berg te staan. Zij hoeven niet zo nodig naar boven. Soms kijken ze me verbaasd aan alsof ze willen zeggen : "Waarom doe je al die moeite om boven te komen, het is hier toch prima ?".
"Als je elke dag 1% groeit, heb je na een jaar een mooi eindresultaat bereikt. Hoe moeilijk is 1% ? Ik denk dat ik elke dag wel meer dan 1% groei."
ik ben een echt een "bergbeklimmer"
Weet je, vanaf het moment dat ik niet meer denk in goed en fout, ontstond er pas echt vrijheid. Of je nu onderaan de berg blijft staan, of gewoon naar boven klimt, het is allebei oké. Ik ga me stierlijk vervelen als ik niet naar boven klim. De vriendschappen die ik opbouwde met de mensen die onderaan de berg blijven staan, zijn door de jaren verdwenen. Maar ik kom nieuwe mensen tegen die tijdelijk met me mee reizen naar boven. Doet dat pijn, dat je soms mensen verliest waar je om geeft ? Zeker. Maar ik ben een bergbeklimmer. Ik kan niet anders dan doorgaan. Die berg beklimmen voelt goed voor mij. Het is iets wat ik gewoon moet doen.
opgeven of doorgaan ?
Het beklimmen van die berg is bepaald niet altijd makkelijk. Op bepaalde momenten zag ik dat mensen achterbleven en dat vriendschappen verwaterden. Ondernemen is soms moeilijk en ook ik heb momenten gehad waarom ik me afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was. In de film "the Dawn wall" noemen ze dat "pitch 15", het punt waar de meeste mensen afhaken. Sommige vrienden leken opeens zo negatief, jaloers of afgunstig. Anderen riepen dat zowel Sandra als ik alleen maar met ons werk bezig zijn. Ondanks alles bleef ik toch doorgaan. Opgeven staat niet in mijn vocabulair. Bovendien ben ik echt een bergbeklimmer, in hart en nieren.
"Als ik regelmatig spar met andere 'bergbeklimmers', dan kan ik vervolgens makkelijk met andere mensen praten hoe lekker de appeltaart is bij de Lidl."
Even terug naar het dal ?
Hoogbegaafd zijn lijkt wel leuk, maar alles heeft zijn prijs. Natuurlijk haal ik mooie resultaten met het bruisen in mijn hoofd. Misschien haal ik mijn doelen wel sneller dan andere ondernemers dat zouden doen. Maar het kan soms ook wel eenzaam zijn aan de top. Vanaf het moment dat mijn vader overleed, groeide ons ouderlijk gezin uit elkaar. Mijn moeder was al jaren daarvoor overleden. Ik merk dat de overige leden uit mijn ouderlijk gezin mij niet meer kennen. In hun ogen ben ik nog dat kleine broertje dat zo hulpbehoevend was. Laatst sprak een oude jeugdvriend me aan en wilde hij nog eens bijpraten. Superleuk, en misschien ga ik dat nog wel eens doen. Maar ik ben gewoon niet meer de persoon die zij kennen. Is de klik er nog wel ? Het is net alsof ik even een uitstapje maak, terug naar het dal.
De appeltaart bij de Lidl
Het is echt niet verkeerd om even terug te gaan naar dat dal. De mensen die er voor kiezen om in het dal te blijven staan zijn echt niet meer of minder. Maar ik merk dat ik zelf veranderd ben. Dat ik niet meer de persoon ben die ik toen was. Een andere collega vertelde me ooit hoe zij daarmee omgaat. Ze zei : "als ik omga met mensen waarmee ik echt op 'mijn niveau' kan praten, mensen die me echt begrijpen, dan kan ik daarna heel goed met andere mensen praten over hoe lekker de appeltaart bij de Lidl is". Niet dat het minder is om zulke gesprekken te voeren. Alles is oké. Maar dit heeft me echt aan het denken gezet.
"Een succesvolle ondernemer durft anders te zijn, niet standaard, tegendraads, geen grijze muis. Wie dat durft heeft goud in handen."
Talent omarmd, goud in handen ?
De drang om echt mijn eigen ding te doen is groter dan ooit. Lange tijd heb ik met mijn voet op de rem gezeten, omdat ik gewoon wilde zijn zoals iedereen was. Ik wilde niet raar, vreemd, anders of bijzonder zijn. Nu weet ik dat mijn voet van het rempedaal af mag. Dat ik gewoon mezelf mag zijn, dat ik anders mag zijn. Dat maakt me ook een goede en bijzondere ondernemer. Vanaf het moment dat ik besloten heb om me niet meer te verstoppen en om mijn talent te omarmen, merk ik dat ik weer in een stroomversnelling terecht kom. Dat voelt zo goed ! Als ondernemer kun je er voor kiezen om een grijze muis te zijn. Niet zichtbaar en net zoals iedereen. Dat gaat echter niet werken. De slimme ondernemer die anders durft te zijn, zijn expert status uitstraalt en zich af en toe kwetsbaar durft op te stellen, heeft goud in handen.
0 comments