“𝐕𝐨𝐥𝐠𝐞𝐧𝐬 𝐦𝐢𝐣 𝐰𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐬𝐭 𝐰𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐡𝐨𝐞 𝐡𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐣𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐭, 𝐳𝐨𝐥𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐞𝐭 𝐚𝐧𝐭𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐭𝐞 𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭.”

Die zin zei een vrouw nadat ze haar man had verloren.

Een paar weken na zijn overlijden kwam ze iemand tegen in de supermarkt.
Die persoon vroeg:
"Hoe gaat het met je?"

Ze gaf eerlijk antwoord.
"Best moeilijk eigenlijk."

En toen gebeurde er iets wat we allemaal herkennen.
De ander werd ongemakkelijk.
Er viel een stilte.
En binnen een halve minuut ging het gesprek over het weer.

Sinds ik dat verhaal hoorde, ben ik die zin niet meer vergeten.

Laatst had ik nog een gesprek met Jerôme Van Zeijl over de maatschappij en de balans tussen werk en privé.

Hoe langer ik daarover nadenk, hoe meer ik denk dat er iets scheef zit.

We zeggen dat verbinding en mentale gezondheid belangrijk zijn.
Dat we er voor elkaar willen zijn.
Maar zodra een gesprek persoonlijk wordt, haken we af.

Dan wordt het ongemakkelijk.
Dan gaan we liever terug naar veilige onderwerpen.

Werk.
Vakantie.
Of iets anders waar niemand iets bij hoeft te voelen.

En dit is precies waar ik me zorgen over maak.
Want als je jarenlang niet praat over wat er in je omgaat, verdwijnt dat niet vanzelf.

Dat stapelt zich op.
Mentaal.
Emotioneel.
En uiteindelijk vaak ook fysiek.

Misschien verklaart dat wel waarom zoveel mensen zich opgejaagd, vermoeid of leeg voelen.

Niet omdat ze zwak zijn.
Maar omdat niemand nog echt luistert.

En eerlijk?
Bij ondernemers zie ik precies hetzelfde.

Ik open Instagram en binnen dertig seconden zie ik ze alweer.
"Ben jij ondernemer?"
"Wil jij meer klanten?"
"Kan jij wel wat extra omzet gebruiken?"

Bijna iedereen roept dat verbinding belangrijk is.
Maar ondertussen gaat de content vooral over verkopen.
Dat is toch vreemd?

We zeggen dat we onze klant willen begrijpen.
Maar hoeveel ondernemers zijn écht nieuwsgierig naar hun klant?

Niet om iets te verkopen.
Niet om een aanbod te maken.
Maar gewoon omdat ze willen begrijpen wat er speelt.

Waar ligt iemand wakker van?
Waar twijfelt iemand over?
Wat zegt iemand niet op social media, maar wel tijdens een wandeling met een vriend?

Volgens mij begint succesvolle marketing daar.

Niet bij een funnel.
Niet bij een advertentie.
Niet bij een trucje.

Maar bij oprechte nieuwsgierigheid.

Want hoe kun je iemand helpen als je niet eens weet wat er werkelijk in hem omgaat?

Dat is de tegenstrijdigheid die ik steeds vaker zie.

We willen verbinden.
Maar we luisteren niet.

We willen klanten.
Maar we zijn niet nieuwsgierig.

We willen vertrouwen.
Maar we nemen nauwelijks de tijd om iemand echt te begrijpen.

Misschien is nieuwsgierigheid daarom wel een van de meest onderschatte vormen van respect.

Omdat je daarmee zegt:
"𝐉𝐨𝐮𝐰 𝐯𝐞𝐫𝐡𝐚𝐚𝐥 𝐢𝐬 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐣𝐤 𝐠𝐞𝐧𝐨𝐞𝐠 𝐨𝐦 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐭𝐞 𝐥𝐮𝐢𝐬𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧."

En misschien hebben we daar tegenwoordig wel meer behoefte aan dan ooit.
# Nieuwsgierigheid is een vorm van respect